سال نو مبارک

 

نوروز، از جشن‌های باستانی ایرانیان است که امروزه در محدوده جغرافیایی ایران زمین یعنی در کشورهای ایران، آذربایجان، افغانستان، تاجیکستان، ترکمنستان، ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان و بخش‌های کردنشین کشورهای عراق و ترکیه و سوريه، در روز ۱ فروردین (۲۱ مارس) هرسال برگزار می‌شود. برگزاری جشن نوروز همچنین در زنگبار واقع در افریقای شرقی که در قدیم سکونتگاه ایرانیان مهاجر بوده رواج دارد.

عده زیادی فرق میان نوروز و لحظهٔ تحویل سال نو را درست نمیدانند. تعریف درست نوروز نخستین روز سال در تقویم ایرانی است یعنی یکم فروردین ماه و یا روز اورمزد از ماه فروردین. لحظهٔ آغاز نوروز درست پس از نیمه شب است و این یک لحظهٔ «تقویمی» است. لحظهٔ تحویل سال یک واقعه یا لحظهٔ «طبیعی» است و زمان آن می‌تواند ساعت‌ها با لحظهٔ آغازین روز یکم فروردین فاصله داشته باشد. بنابراین، لحظهٔ تحویل سال در سراسر جهان یکیست، ولی لحظهٔ آغاز نوروز (یکم فروردین) نسبی است، نسبت به خط استاندارد زمان بین المللی که سابقا به خط «گرینویچ» مشهور بود و هنوز هم اکثر مردم آن را به همین نام میشناسند.

پیشینه نوروز

به باور زرتشت، ماه فروردین (نخستین ماه گاهشماری خورشیدی ایرانیان) به فره‌وشی (سرزندگی) اشاره دارد به اينكه که دنیای مادی را در آخرین روزهای سال دچار دگرگونی می‌کند. بنابراین، زرتشتیان، ده-روز را برای اینکه روح نیاکان خود را شاد کنند، گرامی می‎دارند. ممکن است این سنت که، برخی پیش از نوروز به گورستانها می‏روند، ریشه در این باور داشته باشد. یک روایت در مورد خاستگاه نوروز این است که در این روز کیاخسرو، پسر پرویز بردینا، به تخت سلطنت نشست و ایرانشهر را به اوج شکوفایی خود رساند.

روایت دیگر این است که در این روز ویژه (یکم فروردین)، جمشید، پادشاه پیشدادی، بر روی تخت طلایی نشسته بود در حالی‏که مردم او را روی شانه‏های خود حمل می‏کردند. آنها پرتوهای خورشید را بر روی پادشاه دیدند و آن روز را جشن گرفتند.

در زمانهای کهن، جشن نوروز در نخستین روز فروردین (۲۱ مارس) آغاز می‏شد، ولی مشخص نیست که چند روز طول می‏کشیده‏است. در بعضی از دربارهای سلطنتی جشن‏ها یک ماه ادامه داشت. مطابق برخی از اسناد، جشن عمومی نوروز تا پنجمین روز فروردین برپا می‏شد، و جشن خاص نوروز تا آخر ماه ادامه داشت. شاید بتوان گفت، در طی پنج روز اول فروردین جشن نوروز جنبه ملی و عمومی بود، در حالیکه طی باقیمانده ماه، هنگامی‏که پادشاهان مردم عادی را به دربار شاهنشاهی می‏پذیرفتند جنبه خصوصی و سلطنتی داشت.

جشن نوروز از آیین‌های باستانی و ملی ایرانیان می‌‌باشد. جزئیات چگونگی این جشن تا پیش از دوره هخامنشیان بر ما پوشیده است. در اوستا نیز هیچ اشاره‌ای به این جشن نشده است. همچنین از دید مذهب و باورهای دینی ایرانیان باستان در ارتباط با این جشن اطلاعاتی در دست نیست. اگرچه مطالبی کلی در تعداد اندکی از کتابهای نوشته شده در روزگار ساسانیان درباره جشن نوروز وجود دارد.

با استناد بر نوشته‌های بابلیها، شاهان هخامنشی در طول جشن نوروز در ایوان کاخ خود نشسته و نمایندگانی را از استان‌های گوناکون که پیشکش‌هایی نفیس همراه خود برای شاهان آورده بودند می‌‌پذیرفتند. گفته شده که داریوش کبیر، یکی از شاهان هخامنشی (۴۲۱ - ۴۸۶)، در آغاز هر سال از پرستشگاه بأل مردوک، که از خدایان بزرگ بابلیان بود دیدن می‌‌کرد.

همچنین پارتیان و ساسانیان همه ساله نوروز را را با برپایی مراسم و تشریفات خاصی جشن می‌‌گرفتند. صبح نوروز شاه جامه ویژه خود را پوشیده و به تنهایی وارد کاخ می‌‌شد. سپس کسی که به خوش قدمی شناخته شده بود وارد می‌‌شد. و سپس والامقام‌ترین موبد در حالی که همراه خود فنجان، حلقه و سکه‌هایی همه از جنس زر، شمشیر، تیر و کمان، قلم، مرکب و گل داشت در حین زمزمه دعا وارد کاخ می‌‌شد. پس از موبد بزرگ ماموران حکومت در صفی منظم وارد کاخ شده و هدایای خود را تقدیم شاه می‌‌کردند. شاه پیشکش‌های نفیس را به خزانه فرستاده و باقی هدایا را میان حاضران پخش می‌‌کرد. ۲۵ روز مانده به نوروز، دوازده ستون با آجرهای گلی در محوطه کاخ برپا شده، و دوازده نوع دانه گیاه مختلف بر بالای هریک از آنها کاشته می‌‌شد. در روز ششم نوروز، گیاهان تازه روییده شده بر بالای ستونها را برداشته و آنها را کف کاخ می‌‌پاشیدند و تا روز ۱۶ فروردین که به آن روز مهر می‌‌گفتند، آنها را برنمی داشتند.

روشن کردن آتش هنگام عصر یکی دیگر از رسومی بود که بین مردم در نوروز عمومیت داشت. ریشه مراسم روشن کردن آتش توسط ایرانیان در آخرین چهارشنبه سال نیز به همین عمل ایرانیان باستان بازمی گردد. ایرانیان باستان به آتش احترام می‌‌گذاشتند. آن زمان عقیده بر این بود که آتش موجب تصفیه هوا می‌شود.

در نخستین بامداد نوروز، مردم روی یکدیگر آب می‌‌پاشیدند. پس از گرویدن به اسلام نیز این رسم بجا مانده است با این تفاوت که به جای آب از گلاب استفاده می‌شود. از دیگر رسوم نوروز، حمام رفتن و هدیه کردن شکر به یکدیگر در روز ششم فروردین بود. و یکی از باشکوه‌ترین سنتها نیز سبز کردن دانه گیاه در یک ظرف است که به آن "سبزه گویند"

اسکیس

Holbæk Kasba

Holbæk is a city in Denmark's Sjælland region, sitting on the banks of a fjord. Not surprisingly, the city has an active seaport with a harbor for a ferry crossing to Norway, among other uses. When the Danish Bjarke Ingels Group (BIG) was confronted with a project on this waterfront they asked, "how do you combine the harbor areas on the big scale with intimacy and sensory experiences on the human scale?"


[view of model looking NW, with their Hotel in Holbæk Harbor in the top right]

This query into finding a balance between the large and small scales, the urban and the architectural, the abstract and the phenomenological, is one that could easily be applied to other urban areas; in effect it could be the question for architects facing ever-larger projects in cities. Here the program is for 13,500 sm (145,000 sf) of primarily residential space, composed of 100 units divided equally among 2br and 3br types.


[modifying the "ideal" to the local]

BIG started with a generic grid of equal-sized plots of consistent height, "a dense and low kasbah of dwellings that have been twisted and turned thus creating a labyrinth of small open spaces and hiding places for life, play and socializing between the houses." This consideration of the space between buildings -- clearly more interesting in the modified plan than the generic grid -- is something Jan Gehl would definitely appreciate.


[overhead view of model with north to the bottom]

Additionally the somewhat regular or patterned grouping of buildings that is the outcome of the twisting and turning (evident in the model view above) is built atop an artificial hill created by a parking garage below the houses. This affords the residents of the high, middle units views over the next tier, who have views over the next tier, etc.


[different unit types and their plan distribution]

The residential units are composed of complex, interlocking pieces that afford most of the units different frontages, and therefore multiple exposures, views and relationships to the spaces between the buildings.


[in the kasbah]

Architecturally, the project needs development. The flat white boxes with large openings convey ideas of simplicity, transparency and connection, but the architects shouldn't forget that the "intimacy and sensory experiences on the human scale" includes the tactile quality of the walls and other architectural surfaces. Nevertheless it's easy to grasp a sense of the awareness one would have moving up and down the slopes between the buildings; as well one can imagine the smells wafting from the different houses, competing with each other in the Danish kasbah.


["nighttime" view of model]

2 Sites

Here's a couple cool sites worth sharing.

Gaaleriie

The third installment on gaaleriie.net features SANAA's Zollverein School of Management and Design (2007) in Essen, Germany. The documentation of the project includes 42 1/2 minutes of video, many images, and some clever navigation.

archiCULTURE

"Archiculture is a feature length documentary that examines contemporary issues surrounding the realm of architecture through the perspective of university students during their final thesis semester." This Friday the Center for Architecture will host a trailer debut party, from 6-8pm.

اسکیس

Highway Noise Barrier

One product of the two main components of sprawl -- dispersed living patterns and the high-speed roads that allow access to them -- is all too often relegated to engineers and manufacturers instead of designers, and therefore is all too often an eyesore. I'm talking about highway noise barriers, those walls erected along the sides of highways where development occurs, and where those in the development do not want to hear (or see) the cars speeding by.

Here's an example of a barrier frequently found along North American highways, basically steel piers with precast infill, the latter in this case treated to resemble a stone wall:


[A small portion of the 7 million square feet of noise barriers installed by Durisol | image source]

This wall surely won't be winning any design awards, but it will continue to be installed by developers and jurisdictions that don't want to pay too much for what's becoming more and more required, as highways and dwellings creep ever closer together.

A couple projects previously featured on my weekly page show that the best case for raising the bar on the design of these barriers is to make them part of a building; in other words bring the architecture to the road, don't use the barrier to separate the two.


[Acoustical Barrier + Hessing Cockpit by ONL | image source]

The Acoustical Barrier + Hessing Cockpit by ONL is easily the most high-profile recent project to tackle such a proposition. The one-mile stretch of highway that the wall parallels is treated to a lattice-work of steel structure holding up glass panels in a concave section, reflecting sound back to the highway. The "Cockpit" of the project's name -- a car showroom -- inhabits the center of the barrier's one-mile distance, a suitable use for a structure so wedded to its merchandise's favorite surface.


[Acoustical Barrier + Hessing Cockpit by ONL | image source]

A few years before ONL pulled off that feat in the Netherlands, Jean Nouvel proposed a similar solution in Italy for Brembo, a manufacturer of automobile brakes. The Brembo Research Office, for good reason, also goes by the monicker "the Red Kilometer."


[Brembo Research Office by Jean Nouvel | image source]

Completed last year, the facility's long red wall is an even stronger statement than the Dutch lattice-work, something appropriate to the land of Ferrari. Like the ONL design, Nouvel's barrier has a presence on both sides, in effect making something that is usually an afterthought the most important element of a building...and perhaps even the most important element of a highway.

زندگینامه استاد ارجمند حناب آقای دکتر پرویز مویدعهد

زندگینامه استاد ارجمند حناب آقای دکتر پرویز مویدعهد

 «معمار پروژه بزرگ مصلی امام خمینی تهران»

ادامه نوشته

سوالات کنکور ارشد معماری 87

سوالات کنکور کارشناسی ارشد مجموعه معماری سال 1387 (اسفند 86)

ادامه نوشته

گروه معماری ويــس و مانفـــردی

Architect & Architecture – 4

Weiss/Manfredi Architects 

 

       

 

"ويس و مانفردی" یک موسسه معماری واقع در نیویورک است که در زمينه­های معماری، ‌شهرسازی و معماری ‌منظر فعالیت می کند و يكی از اعطا كنندگان جايزه" آكادمی هنر و معماری آمريكا"می­باشد.

 

ادامه نوشته

"لایلس" كاری از گروه معماری زاها حديد

 

Initiative in design – 5

Lilas by Zaha Hadid Architects

 

 زاها حديد، ‌پاتريك شوماخر و همكارانشان، ‌جديدترين كار خود "لايلس" را ارائه نمودند.

ادامه نوشته

Frank Gehry’s buildings seem to be from another planet

فیلم - Sketches of Frank Gehry- 

Watch a stunning documentary film about Gehry's landmark Guggenheim Bilbao, shot by Ultan Gulifoyle, the producer of Sketches of Frank Gehry

ادامه نوشته

يـادداشـت­ها ...

     

ادامه نوشته

زاهاحدید

زاها حدید برنده طرج المپیک ابی لندن

زاها حدید برنده طرج المپیک ابی لندن

تیم برنده طرح المپیک آبی لندن با مدیریت “زاها حدید”،كه سال گذشته جایزه معماری پریتزکر را از آن خود کرد، از میان 200 شرکت داوطلب در سراسر دنیا که برای طراحی در لندن ثبت نام کرده بود، انتخاب شد.

در این طرح مرکز ورزش های آبی المپیک ساخته خواهد شد. این پروژه در ناحیه “استند فورت” شرق لندن اجرا می شود. استخر 70 میلیون پوندی بازی های المپیک 2012 لندن بخش عمده این طرح را تشکیل می دهد که قسمتی از آن به شکل S متحرک ساخته شده و با آب جاری در آن ،تلفیقی رویایی ایجاد کرده است.
این مرکز آبی مجهز به بیست هزار صندلی است که هسته اصلی ساختمان المپیک به شمار می آید و به بازی ها جلوه ای ویژه می بخشد.

تیم برنده طرح المپیک آبی لندن با مدیریت "زاها حدید"،كه سال گذشته جایزه معماری پریتزکر را از آن خود کرد، از میان 200 شرکت داوطلب در سراسر دنیا که برای طراح در لندن ثبت نام کرده بود، انتخاب شد.

 

تیم برنده طرح المپیک آبی لندن با مدیریت "زاها حدید"،كه سال گذشته جایزه معماری پریتزکر را از آن خود کرد، از میان 200 شرکت داوطلب در سراسر دنیا که برای طراحی در لندن ثبت نام کرده بود، انتخاب شد.

در این طرح مرکز ورزش های آبی المپیک ساخته خواهد شد. این پروژه در ناحیه "استند فورت" شرق لندن اجرا می شود. استخر 70 میلیون پوندی بازی های المپیک 2012 لندن بخش عمده این طرح را تشکیل می دهد که قسمتی از آن به شکل S متحرک ساخته شده و با آب جاری در آن ،تلفیقی رویایی ایجاد کرده است.

این مرکز آبی مجهز به بیست هزار صندلی است که هسته اصلی ساختمان المپیک به شمار می آید و به بازی ها جلوه ای ویژه می بخشد.

به گفته سخنگوی ویژه المپیک 2012 لندن، در حال حاضر مایه مباهات لندن استخر داخلی 50 متری است که امکانات آن در حد رفع نیاز های ضروری است.

در این طرح دو استخر 50 متری و یک استخر مخصوص شیرجه ساخته خواهد شد که هر کدام با محوطه های مخصوص تماشاچیان در اطرافشان میزبان شنای سرعت و شنای نمایشی، شیرجه و مسابقات فینال واتر پلو خواهند بود.

"کیت میلز" مدیر اجرایی المپیک 2012 لندن اظهار داشت: "« بعد از اتمام بازی های المپیک ، فضای اختصاص یافته به صندلی ها و جایگاه تماشاچیان، جمع آوری شده و از آن برای ایجاد"فضاهای دوستانه" ،محل تجمع افراد و گردهمایی عمومی مردم استفاده می شود.استخرها به بخش های کوچکتر تقسیم می شوند تا افراد در تمام رشته های شنا و در تمام سطوح از آن استفاده کنند.»

لرد "پاتریک کارتر"، رئیس سازمان تربیت بدنی لندن، می گوید:«طراحی مذکور به عنوان "آخرین بازمانده میراث شنا" در لندن حفظ خواهد شد.این مرکز توانایی استفاده توسط شناگران حرفه ای را داشته و شامل کلوپ های محلی، دانشگاه ها، مدارس و مهمتر از همه جایی برای تعاملات محلی است.»

سازمان تربیت بدنی لندن 40 میلیون پوند از هزینه ساخت این پروژه را تقبل کرده و 30 میلیون پوند باقی مانده ، با جلب رضایت دولت، توسط کمیته المپیک پرداخت خواهد شد.

اگر تمام طرح های پیش بینی شده طبق نقشه پیش بروند،این پروژه ظرف مدت 3 سال به بهره برداری می رسد.

آقای میلز می گوید:«این پروژه یک طراحی شگفت انگیزی را به ثمر خواهد رساند که نماد تحسین برانگیزی از بازی های المپیک و پارا المپیک 2012 خواهد بود.»

سقف موجی شکل این طرح بازتاب راه پر پیچ و خم رودخانه ای است که از وسط پارک المپیک لندن می گذرد و در بخش ورودی و در خارج از پارک قرار گرفته است و نشانه وحدت و همانندی مردم به شمار می آید.

لرد "ریچارد راجرز" از دیگر مسئولان این المپیک که طرح مذکور را انتخاب کرده می گوید:«ویژگی تندیس گونه و استثنایی این سازه به گونه ایست که آنرا منحصر به فرد ساخته و توریست ها و بازدید کننده ها را به شرق لندن جذب می کند.»

● موزه هنرهای معاصر سین‌سیناتی

 

بیشتر مراکزی که در سال‌های اخیر با عنوان مرکز هنرهای معاصر، به منظور ارایه عمومی و بیان خلاقیت های هنری ایجاد شده اند، غالبا بناهایی واجد خصوصیات هنری نیستند، در حالی که موزه هنرهای معاصر سین سیناتی دارای الگوها و ایده های تازه تری است.
ظه حدید بانوی مسلمان و اولین معمار زن برنده جایزه پریتزکر، با ساختمان سین‌سیناتی، گونه‌ای دیگر از فضاهای نمایشگاهی را برای هنر معاصر معرفی می‌کند. بنایی که بسیاری از معماران به تحلیل آن پرداخته‌اند و انتقاد های بسیاری از آن شده است. تجربه موزه هنرهای معاصر سین سیناتی بسیار پیچیده، جالب و با حس خوشایندی همراه است. دراین پروژه ظه حدید، نوعی توزیع احجام، فضاهای خالی، ترازهایی در طبقات و سطوحی که حتی الامکان بصورت متعارف نباشند را مد نظر قرار داده است. این بنا با مجموعه‌ای از ترکیب هم زمان نشانه‌ها، کاربرد رنگ، تصویر، مصالح، اجرای فنی و ظرافت بالای تکنولوژی، اثری موفق در خلق فضا و هماهنگی در بیان است. اریب های ناسازگار با قوانین دکارت، در پلان‌ها، دقت نگاه معمار را در مشاهده کژی‌ها نشان می‌دهند، به طوریکه طراح امتیازات مربوط به دید از روبه‌رو را نادیده گرفته و در مقابل، نمای جانبی را به رسمیت می شمارد. سلسله ای از حفره ها، احجام و فضاهای تو خالی متوالی که با یکدیگر تداخل پیدا کرده و بدنه شهری خاصی را تعریف می کنند.
ترکیب بتون، فلز، شیشه، طبقات موج دار و رمپ هایی که با شکلها و اندازه های متنوع با کل مجموعه همساز شده اند و گالریهایی که به لابی اصلی می پیوندند، بین آسمان و زمین معلق به نظر می رسند و در کل یک پازل سه بعدی می آفرینند که دید و منظری مداوم و همه جانبه را در تقاطع مرکزی شهر فراهم می کند.
با نزدیک شدن از خیابان ششم، پایه‌های پیش آمده تیره رنگ در چهار طبقه بالا، همزمان با تعریف ورودی بنا، تزریق فضای شهری، به داخل بنا را نیز تداعی می کنند. حدید با مهارتی خاص، با برجسته کردن ترکیبات سیاه و سفید در نما، بنا را با پروخالی های فضای شهری اطراف مرتبط کرده است. رفتار حرفه‌ای وی، نمایانگر طرز عمل آگاهانه معماری است که به هزاره سوم تعلق دارد.
با پایین آمدن از پله های زاویه دار طبقات، دیدهای مختلفی از خیابان و عابران مشاهده می‌شود. در واقع فرم‌های آزاد حدید میل به گردش در این بنای به یاد ماندنی و تکرار مستمر دیدهای زنده از خیابان را در لول های مختلف، فراهم می کند. تشدید بار معنایی بازشوها به گونه ایست که در برش‌های به عمل آمده توسط طراح هرگز به کاربری صرف آنها اشاره نمی‌شود.
به نظر حدید، گالری‌های موفق و موزه های هنری نیازی ندارند که مستلزم فضاهای آرام و معمولی مانند جعبه های سفید باشند؛ وی معتقد است که ساختمان سین‌سیناتی بیان کننده نظریات او درمورد خصوصیات مکانی نور است، نور متغیر آفتاب با ایجاد سایه‌های مختلف در لابی و گالری‌ها در هماهنگی با فرم‌های آزاد و معلق، فضایی جهت انتقال مفاهیم هنری می‌آفریند که الهام بخش ایده‌هایی برای بیان هنر جدید خواهد بود. حدید معتقد است که معمار باید پتانسیل تولید فرهنگ را داشته باشد، وی اعتقادی به تحمیل ایده‌هایش به مردم ندارد، اما معتقد است که باید قادر باشیم آنچه را که در آینده در شرف وقوع است را تجسم کرده و به عنوان یک معمار، به عادات مردم احترام بگذاریم و در عین حال فرم‌هایی از زندگی را طراحی کنیم که نتیجه‌اش بر انگیختن ذهنیت انسان‌ها و رشد و تکامل شخصیتی آنها است.

 

 

 

 

 

 

 

 

ساختمان مرکزیBmw

ساختمان غول ماشين سازي آلمان(بي ام دبليو) را يك مهندس معمار زن طراحي كرد . ساخت اين سازه در نهايت پيچيدگي طراحي شده است.در سال 2002، غول ماشين‌سازي آلمان، شركت «بي ‌ام دبليو» براي احداثساختمان مركزي كارخانه در «آرت اسكرتز» در شهر لايپزيگ آلمان، سرمايه‌گذاري هنگفتيكرد. ساختماني با ارزش 55/1 بيليون دلار كه حدود 5000 كارمند و كارگر و مهندس بافعاليت روزانه خود ، بيش از 650 عدد ماشين «بي ‌ام دبليو» مدل دو در - اسپرت-توليد مي‌كنند.اينكمپاني، معمار برجسته «زاها حديد» را كه موفق به كسب مدال افتخار «پريتيزكر» شدهبراي ساخت اين سازه برگزيد. طرح‌هاي پيچيده «حديد» در طراحي‌هاي معمول كارخانه تحولجديدي به وجود آوردند. يك سازه مركزي، قسمت‌هاي مربوط به مديران و كارگران را بااستفاده از ريلهاي معلق حمل قطعات به هم وصل كرده است.«زاها حديد» رشتهمنسجمي در ساختمان مركزي «بي ام دبليو» ايجاد كرده كه مردم و ماشين‌ها در كنار همقرار گرفته‌اند.حديد مي‌گويد: «ما به نوآوري و ابداع معتقديم و براي نيل بهاين هدف شركت بي ‌ام دبليو، استقامت و طاقت بسياري در واگذاري اين پروژه به ما نشانداد»ساختماني كه حديد طراحي كرده است، هيچ مشابه قبلي نداشته و وي باذهنيتي جديد دست به ساخت اين سازه اعجاب‌انگيز زده است.طرح ساختمان مرکزیBMW، در واقع پادزهری برای اذهان بی حس شده عصريکنواخت ماشينی است! ظه حديد با آفريدن يک محيط کاری سيال که در آن مديريت، مهندسی،کارگران و ماشين آلات ظاهرا در هم تلفيق شده‌اند، درپی دگرگون کردن سلسله مراتبرسوم در کارخانه‌ها است. محيطی که اطلاعات آزاد و روان بوده و انسان و ماشين،در همزيستی خوشايندی به سر می‌برند، اين درحالی است که منظره درخشش بدنه سياه ونقره‌ای ماشين های معلق خط توليد به نظر برخی نازيبا و برای دوستداران اتومبيلمسحور کننده است.سايت کلی مجموعه متشکل از سه قسمت اصلی است: ساخت بدنه اصلی،رنگاميزی و مونتاژ، که درون صفحه‌های مواج فلزی پيش ساخته مستقر شده‌اند. حديد باايده حلقه برگشت خط توليد (LoopBack) در قسمت مرکزی، نظام ساختاری پروسه توليد رادگرگون کرده‌است و کارگران و مهندسين قادرند ضمن ادامه کار خود در صورت لزوم، پروسهمونتاژ را از نو شکل دهند! اولين چيزی که در ساختمان مرکزی توجه بازديد کنندگان را جلب میکند مقياس بزرگ فضاست. قسمت پل‌مانند منشعب شده از ساختمان اصلی، فضای اداری را دربر گرفته و موجب پيوند دو حجم ديگر شده و حياط کوچک ورودی را قاب می‌کند. بازديدکنندگان هنگام رسيدن به مجموعه از سمت اتوبان به آرامی پايين می‌روند و در حالی کهاز کنار گالری نمايش عبور می‌کنند، جهتشان تغيير کرده و به پارکينگ پخش و پلاشده‌ای برخورد می‌کنند که بصورت اريب نسبت به ساختمان قرار گرفته‌است و در نهايتبايد به سمت زير پل متصل به فضای اداری روانه گردند تا ورودی اصلی رادريابند.



ستونهای حجيمی فضای پل مانند را بصورت آزاد راهی معلق در هوامتصور می سازند که فضاهای اداری در روی اين پل بصورت تراسهای متوالی بتونی جا گرفتهاند. شفافيت بنا، ديدهای سه بعدی و اختلاف ارتفاعی که در اين سالنها و محور اصلیبوجود آمده سياليت انتقال اطلاعات و روابط را در چنين مجموعه ای موجب شده است. جداره های شفاف با خلق دسترسی های بصری، موجب از بين رفتن سلسله مراتب اجتماعیو شکسته شدن مرز بين کارکنان شده است. با نگاهی به اتفاقات ساختمان مرکزی BMW، حديد محيطی يکپارچه خلق کرده است کهموجب روان شدن پروسه توليد می شود. اين نوع طراحی در زمينه خط توليددر واقع راه حلیبر دغدغه فکری فوتوريست ها در مورد سرعت و رويای آنها از جامعه هميشه پوياست. بی شکامروزه چنين تجربه هايي پرستش کورکورانه ماشين را دگرگون می سازد. اين نکته رابطه‌ای بين انديشه های فوتوريستی و فاشيست ها نيز است؛ تمايل به کاهش درگيری انسان بازندگی ماشينی فرمهای حديد؛ بازتابی از تمايل وی به وارونه کردن صفات انسانی از دسترفته مدرنيسم است. ظاها حديد در اين پروژه خط سير مدرنيستی را دگرگون ساخته و جريان سيال اطلاعات جايگزين يکنواختی خط مونتاژشده است. كارخانه ازيك مجموعه سه عضوي تشكيل شده است. اين سه ساختمان از سه نقطه مركزي توسط خط توليدبه هم متصلند. ساخت اوليه اين كارخانه در املاك خصوصي «بي ‌ام دبليو» آغاز شده و درسال 2004 به بهره‌برداري رسيد. بدنه‌هاي نيمه تمام اتومبيل‌ها و قطعات مختلفماشين روي تسمه انتقال دهنده كه مانند ارابه‌اي آنها را حمل مي‌كند قرار ميگيرند.اين قطعات به آرامي و بدون ايجاد سر و صداي مزاحم و آزاردهنده، در بخشي ازمسير خود به سمت قسمت‌هاي تكميل كننده، از بالاي غذاخوري و محل استراحت كاركنانعبور مي‌كنند.
اين نقاط مشترك محل عبور قطعات و سير مراحل تكميليهستند:
قسمت ساخت بدنه‌هاي نيمه تمام (645000 فوت مربع)، قسمت رنگ (270 هزارفوت مربع) و در آخر محوطه وسيع اتصال قطعات (يك ميليون و 75 هزار فوت مربع)، كه درآن جا قطعات رنگ شده به هم وصل شده و در انتها به صورت اتومبيلي لوكس و گران‌قيمت از خط توليد خارج مي‌شوند. ساختمان مركزي مانند مركز عصبي يا مغز كل كارخانهعمل مي‌كند. رشته‌هاي فعاليت ساختمانهاي ديگر در اين نقطه به هم وصل شده و عملا ازاين ساختمان منشعب مي‌شوند. اين استراتژي طراحي در مسيرهاي گذر مردمو كارمندان (زماني كه صبح‌ها به سر كار مي‌روند و زماني كه براي صرف غذا از محوطهخارج مي‌شوند) استفاده شده است. بينندگان به بهترين شكل دور تسلسل و پيشرفت خطتوليد قطعات را كه به صورت افقي و معلق در فضا قرار گرفته، مشاهده مي‌كنند. با ديدن روند مذكور اين فكر به بيننده القاء مي‌شود كه گويي همه قسمتهايمستقل از اين قسمت كارخانه شبيه‌سازي و توسط موتوري قدرتمند متحرك شده و در بخشمركزي ظهور پيدا مي‌كند. در حقيقت عملكرد به گونه‌اي است كه تمام حركات و اعمال ازيك قيف رد شده، در آن فشرده و عصاره حاصل از آن بين سه قسمت ديگر مجددا پخش مي‌شود: بدنه اوليه، قسمت رنگ، و بخش سرهم كردن قطعات. در يك توصيف كلي وقتي بينندهبه اين ساختمان نگاه مي‌كند سازمان‌دهي مراحل مختلف از جمله فعاليت‌هاي عادي وعمومي كارمندان، تا فعاليت تخصصي ماشين‌هاي خودكار از جلو تا وسط ساختمان قابلتشخيص است. سردر اصلي مانند چتري از دو طرف به ستون‌هايي محكم چفت شده است. افرادي كه در ورودي درهاي اصلي مستقر هستند، حركت قطعات ماشين‌ها را بهصورت كاملا برهنه مشاهده مي‌كنند. اين ورودي به افراد اجازه مي‌دهد تا به قلبكارخانه نفوذ كرده و امكان ديد را براي آنها فراهم مي‌كند.طراحي ويژه ونورپردازي زيباي قسمت ورودي و مركزي به صورتي است كه فضاي ورودي را بدون مشكل وبدون صرف هزينه و اتلاف انرژي برق، نمايان مي‌سازد. استراتژي اوليه طراحي اين فضابه صورتي است كه قسمت برش و طبقات هم كف و طبقه اول به صورتي پيوسته به هم متصلباشند. دو صفحه مجزا كه به شكل تراس طراحي شده، از شمال به جنوب و از جنوببه شمال امتداد يافته تا همه چيز از قسمت مركزي طبقه اول قابل دسترسي و رويت باشد. در انتهاي اين مسير معلق، قسمت بازرسي قرار گرفته كه توجه هر بيننده‌اي را به خودجلب مي‌كند. قسمت‌هايي كه تكميل شده‌اند به اين قسمت وارد شده و پس از كسب اطميناندر كيفيت آنها به قسمت اتصال مستقل مي‌شوندبه عنوان حسن ختام می توان گفتحديد در معماری اش، با رويکرد به تکرار و پيوند عناصر، آميختگی و غنای تکلم را بطورواقعی نشان می دهد، به گونه ای که، هرگز بوی فرسودگی وتحميل نمی دهد. پديده مزبور،برخاسته از سرشت طبيعی، جرات و فراست کسی است که به سبب استعداد واقعی اش، ازقابليت پالايش و بنا نهادن تئوری های مفصل تری برخوردار است.

AIA Honor For Interior Design 2006

karlaتوسط Rene Gonzalez در انجمن معماری AIA برای مرکز ادراک رویداهای تجربی

هیئت داوران این پروژه را یک دگرسازی و تبدیل استادانه از یک پوسته نامشخص به معبدی از نور می‌دانند. جادوی معماران انبار کالاهای صنعتی که به سوی رشد بی‌رویه پیش می‌رفت را به یک فضای قابل انعطاف تغییر داده‌اند که نسل بزرگی از تولیدکنندگان گل را به خوبی نمایش رویدادهای محلی و سرگرمی‌ها و پذیرایی به نمایش می‌گذارد. ‌معمار ورودی اولیه را با محوطه تطبیق داده و باغاتی را به منظور مسابقات و فعالیتهای فرعی خلق کرده است.
مرکز فضاهای داخلی شامل 2 دیوار شفاف جلوی لابی و قسمت پذیرش است. در تمامی پروژه، فضاها و قسمتهای تأسیسات طراحی شده و به خاطر سادگی در فرم و متریال به منظور تأثیر بیشترشان در حین اینکه در محدودۀ بودجه در نظر گرفته شده بودند، انتخاب شده‌اند.
هیئت داوران اظهار داشتند که: این ساختمان همجواری قابل ملاحظه‌ای است از یک صحنۀ با شکوه طبیعت با ساختار بی‌روح سفید داخلی. آن به شما احساس آرامش زیادی می‌دهد و ترکیب فضاها برگزیده و متفکرانه هستند.

منبع: آرک نویز

AIA Honor For Interior Design 2006

Mother London, Londen, by clive Wilkinson architects for mother

این نمایندگی تبلیغاتی از 6 سال پیش توسط 6 نفر اپراتور به عنوان نمایندگی درجه اول در بريتش شروع به کار کرد. بدین منظور مجبور بود فضای کار را برای کارمندان 3 برابر کند و هدف اصلی قسمتهای سازمانی را بدست آورد.
هر کسی در شرکت در یک میز منفرد کار می‌کند که پیوسته است و متناسب با تعداد کارمندان بزرگتر می‌شود این میز به صورت بتنی در محل اجرا می‌گردد و به صورت پیوسته و به شکل مسير مسابقه است که مرکز اصلی آن در قسمت بالای آن قرار گرفته و کل کارکنان از این قسمت تبعیت می‌کنند.
تمامی سطوح طبقات سفید رنگ شده‌اند. در طرح معماری 7 فوت حباب پوشیده از سطوح اکوستیک وجود دارد که صدا را در فضای باز تعدیل می‌کند هیئت داوران اظهار می‌کنند که این سطح از خلاقیت و تخیل‌ آرزوی كاربران است و در آن رویکرد جسورانه‌ای به خلق کردن فضایی برای هدفهایی که در هر جای می‌تواند اتفاق بیفتد وجود دارد.

منبع: آرک نویز

افتتاح مدرسه Zollverein

کازویو سجیما + ریو نیشیزاوا (SANAA)

هدف ما دست یافتن به شفافیت بتن بود.

مدرسه طراحی Zollverein اولین ساختمان جدید در محله قدیمی معدن زغال سنگ  Zollverein است، جائیکه در سال 2001 از طرف یونسکو "میراث دنیا"( World Heritage) نامگذاری شد.

"ما قصد داشتیم یک ساختمان ساده مکعبی طراحی کنیم که تعریف ساختمانهای زیستی همگون با سایت باشد."

ساختمان از یک ساختار پوسته ای مکعب شکل به ابعاد 35*35*35 تشکیل شده است که معماران آن برای ایجاد ارتباط بصری و هماهنگی و همگونی طرح با سایت  ، که دارای قدمت و ارزش تاریخی برای آلمانیها می باشد ، از پنجره در اندازه ها و جاهای مختلف در نما استفاده کرده اند. این پنجره ها نور روز را با حالتهای مختلف د ر داخل بنا نشان می دهند.

 نکته جالب توجه تقابل دو عنصر بتن و شیشه است که توانسته به بهترین وجه در کنار هم قرار بگیرد واین یادآور طرحهای زیبای  تادائو آندو  است که می توان گفت در این مورد صاحب سبک است و خلوص فضایی بوجود آمده ، سادگی و بی پیرایگی و در عین حال زیبایی نما ، کانسپت نه چندان پیچیده وگویا و در کنار هم نشاندن استادانۀ مصالح سنگین مانند سنگ وبتن در کنار عنصر شفاف وپویایی مثل شیشه از ویژگیهای طرحهای آندو است.
اینجاست که میتوان جملۀ "ساده زیباست " را بیان کرد چرا که در آستانۀ هزارۀ سوم میلادی که ما با کشمکش های زبانهای گوناگون معماری روبرو هستیم و شاهد پیچیده ترین طرحها با پیچیده ترین محاسبات ، باز هم ذائقۀ درونی انسانها همچنان دست نخورده باقی می ماند

نقشه های کامل یک کاربری تجاری 

 

دانلود

Link ( اتصال)

 

 

Link ( اتصال) اسم محصولی جدید است دارای اجزاء و قسمت های کوچکتر که به وسیلهPearsonLloyd طراحی شده است. این ترکیب بهم پیوسته از ARPRO منبسط شده پلی پروپیلن ساخته شده است.

از پیوند با یکدیگر برای بوجود اوردن قسمت های آزاد و ایستا و همچنین تقسیم کننده اتاق ها استفاده می شود.

 

این محصول برای اولین بار در نمایشگاه Tent لندن در 20 تا 23 سپتامبر به نمایش گذاشته شد.

 

بررسی آثار معماری متأخر ایرانی – استاد جناب آقای هوشنگ سیحون – آرامگاه نادر شاه افشار

 

یکی از علل عقب بودن معماری ما   ،    فاصله ی ژرف و بسیار زیاد معماران کنونی ایرانی با اساتیدی است که حلقه واسط معماری سنتی و مدرن ایران بودند و چه خوب معماری را فهمیده بودند و  دست به انتخاب شیوه هایی می زدند که برازنده نام ایران و معماری ایرانی بود. و افسوس و صد افسوس که این اساتید برجسته معماری ، اکنون در کشور نیستند تا از وجود ایشان و تجربیات گرانقدرشان بهره مند  گردیم ؛ عزیزانی  چون استادان : هوشنگ سیحون   ، کامران دیبا  ، حسین امانت و . . .دیگر بزرگانی که معماران داخل بدون تجربیات این عزیزان باید صدها بار کوشاتر و پر تلاش تر باشند.

 

 

توصیف مجموعه آرامگاه نادر از زبان استاد هوشنگ سیحون :

 

 

                                           

 

ساختمان آرامگاه نادر شاه افشار در استان خراسان رضوی و شهر مشهد ، شامل تالار مقبره ، دو موزه یکی برای برای جنگ افزار زمان نادر و یکی جهت اسلحه زمان ماقبل نادر و برج مرتفعی برای برپا کردن مجموعه مجسمه نادر سوار بر اسب قزل باش ها که اشاره به سپاهیان نادر است.

این ساختمان بر اساس دو شکل اصلی هندسی یعنی مربع و مثلث طراحی شده است و طرح راهنما مبنای آن را تشکیل می دهد که چهل و اندی سال پیش در مشهد و به کل از سنگ خارای مشهد با قطعات بزرگ ، اشاره به صلابت و عظمت نادر شاه ، به وجود آمده است.

تالار آرامگاه به شکل مربع از دو دیوار قرمز رنگ سنگی بسته و در قسمت ستون بندی باز تشکیل شده است که سنگ مزار نادر در گوشه این مربع در پناه دو دیوار جای دارد و به طرف بیرون نگاه می کند.

این زاویه و پناه و باز بودن تالار حالت صحنه جنگ و دفاع و حمله را تداعی می کند . رنگ قرمز دو دیوار به مفهوم جنگ است و برجستگی های  با ابعاد متفاوت سنگی که از دیوار بیرون آمده اند ، نبردهای مختلف نادر را نشان می دهند. ستون های اطراف تالار از نقشه  مربعهای قاعده و بالای ستون به ترتیبی که 45 درجه نسبت به هم چرخش دارند طرح شده که در نتیجه هشت مثلث با چهار قاعده در بالا و چهار قاعده در پایین ، نشانه ای از کلاه نادر است.

 

 

                                     

 

شانزده عدد آنها به ارتفاع 26/2 متر و دوتای دیگر به ارتفاع متجاوز از 4 متر یکپارچه از سنگ خارا تراشیده شده اند. در قسمت نمای ورودی طرف چپ یک بدنه موزه بزرگ و سمت راست پایه برج مانند مجسمه ها قرار دارد که یک قرنیز سنگی عظیم ضمن پوشش ورودی اصلی این دو را به هم وصل می کند.

برج پایه و مجموعه مجسمه با هم طراحی شده اند به ترتیبی که حالت دینامیک و حمله و یورش را مجسم می کند و قرنیز نامبرده از طرف برج مجسمه به طرف موزه حرکت صعودی دارد که همچنین به تبعیت مجموعه برج و مجسمه ها حالت دینامیک و جهشی جنگ را تداعی میکند.

ابتکار این قرنیز در این است که در پوشش مابین دو ستون تکنیک ساده شده و مدرن طاقهای رومی قدیم بکار رفته است. بدین معنی که آجر یا سنگ کلیدی یا تاج که بالای قوس تعبیه می شد و فشارهای طاق از اطراف آن به دو طرف یعنی پایه ها منتقل می شدند ، به یک قطعه سنگ مثلثی و بقیه به دو قطعه سنگ در طرفین آن خلاصه شده اند و طاق قوسی تبدیل به طاق مستقیم و تراز شده است.

 

 

                               

 

مثلث های کلیدی تماما متساوی الاضلاع و بقیه نیز مثلث های قائم الزاویه هستند که در بالا به صورت مورب برش خورده اند. همین طرز کار عینا در داخل تالار آرامگاه نیز عمل شده است همچنین در نمای حدفاصل بین برج مجسمه و موزه کوچک. مجموعه بنا طوری ساخته شده که بخصوص در نمای اصلی برجستگی نباشد یعنی ابزار کاری ها و تراش همه سنگ ها از داخل باشد و این به معنای ایجاد قدرت تجسمی و تصویری بیشتر است. فقط در قسمت موزه کوچک سه ناودان عظیم سنگی از متن بیرون آمده اند که بیشتر جنبه زیبایی دارند.

 

 

              

 

بنا کلا روی سکویی که از کف زمین در حدود 2 متر بالاتر است قرار گرفته است.

در نمای ورودی به طرف چپ نزدیک موزه بزرگ روی تراس یک حوضچه با سنگابه یکپارچه از خارا ساخته شده است.سنگابه از بالا شکل یک مثلث متساوی الاضلاع را دارد و  از نماهای جانب شش مثلث بزرگ و کوچک یک در میان  حجم آن را به وجود آورده اند.

پوشش بنا  در کل از بتن مسلح نمایان انجام شده است. در تالار آرامگاه یک پوشش مربع شکل بزرگ با تراش های مثلثی از داخل و بیرون و مرتفع تر از قسمت های دیگر طوری ساخته شده که چهار مثلث بزرگ مشرف به ستونهای هشت گانه ی  داخل تالار با نقش هندسی مخصوصی از سنگهای مرمر نازک یزد ، نور زرد رنگ ملایمی به داخل آرامگاه پخش می کند.

 

 

            

 

دربهای فلزی داخل برای موزه ها و فضای زیر برج و همچنین نرده های دورتادور باغ شکل تبرزین  نادر را تداعی می کنند. برای طراحی باغ نیز اشکال مربع و مثلث استفاده شده ، آبریزها و حوضها و جویبارها همه بر پایه ی باغ ایرانی طراحی شده ، در یک گوشه ی باغ ، بناهای فرعی برای تالار اجتماع و کتابخانه و سرویس و گلخانه در نظر گرفته شده که در حالت هماهنگی با خود بنای آرامگاه می باشد. مجموعه مجسمه ها توسط آقای ابوالحسن صدیقی در رم ساخته و با برنز ریخته شده اند.

 

 

                               

 

 

 

 

 

ترجمه : وحید رضا هاشمی

با تشکر از کارکنان  مجموعه آرامگاه نادر شاه افشار

لوور ابوظبي

 

اين طرح كه توسط Jean Nouvel ارائه شده است در سال 2012 ميلادي

به بهره برداري خواهد رسيد.

 

 

موزه هنري تويوتا  

طراحي شده توسط

 

Yoshio Taniguchi

 

طرح مركز هنرهاي نمايشي ابوظبي

 اثر زاها حديد معمار مشهور عراقي الاصل

Farshid Moussavi

 

Farshid Moussavi
Principal, Foreign Office Architects and Steering Committee Member for the 2007 Aga Khan Awards

Farshid Moussavi is an architect and founding partner in the firm “Foreign Office Architects” (FOA), and Professor in Practice of Architecture at Harvard University. She trained at the Harvard’s Graduate School of Design and University College London prior to establishing Foreign Office Architects together with Alejandro Zaera Polo in 1992.

Farshid Moussavi’s London-based firm, Foreign Office Architects (FOA) is recognized as one of the most creative design firms in the world deftly integrating architecture, urban design, and landscape architecture in their projects. Foa has produced critical and award winning projects for the public and private sector internationally. Their most notable project to date is the Yokohama Ferry Terminal in Japan, an imaginative combination of industrial infrastructure and social function completed in 2002. Other completed projects in the far east include the Spanish Pavilion in the 2005 Aichi International Expo in Japan and a publisher’s headquarters in Paju, Korea. In Europe, Foa has completed numerous projects. In Spain, this has involved many public projects such as a large new park with outdoor auditoriums in Barcelona, a police headquarters in La Villajoyosa, a theater in Torrevieja, a technology center in Logrono, and social housing in Madrid. In the Netherlands, completed projects include the Bluemoon Hotel in Groningen. In the UK, the practice is currently working on major commissions including, a college of art and design in London, a large office complex in The City of London, a department store and Cineplex in Leicester, a large mixed use development in Southampton and the London 2012 Olympic Park and masterplan. In the US, Museum of Contemporary Art in Cleveland.

Awards to the firm include: the Enric Miralles Prize for Architecture (2003); the Kanagawa Prize for Architecture in Japan (2003); three RIBA Worldwide Awards (2004, 2005 and 2006); the Special Award in Topography at the 9th Venice Architecture Biennale (2004); the 2005 Charles Jencks Award for Architecture and, most recently the Architect of the Year Award from the Architectural Digest Magazine in Madrid. FOA represented Britain at the 8th Venice Architecture Biennale in 2002. The work of the firm has been widely exhibited and has been published in numerous monographs and catalogues.
In addition to her professional role as an architect, Farshid Moussavi is recognized as an outstanding and committed teacher, bringing a strong intellectual rigor to the discourse on architecture. Previous to her current role as Professor in Practice at Harvard University Graduate School of Design (GSD), she has been a visiting professor at UCLA, Columbia, Princeton, and at several architecture schools in Europe including the Architectural Association in London where she taught for eight years and the Academy of Fine Arts in Vienna, where she taught for three years and acted as the head of the Architecture Institute. Since November 2005, Farshid Moussavi has been appointed to the steering committee of the 2007 Aga Khan Award for Architecture, having previously served as chairperson of the master jury for the 2004 Award. She is also part of the Design and Architecture Advisory Group to the British Council and a member of the London Mayor’s new ‘Design for London’ Advisory Group.

The production of the virtual Foreign office architects ltd. Alejandro Zaera-Polo & Farshid Moussavi

The production of the virtual Foreign office architects ltd. Alejandro Zaera-Polo & Farshid Moussavi -

 In the last five years we have witnessed an enormous interest in the idea of the virtual, triggered by the increasing availability of advanced information technology. The capacity of this technology to model and simulate the behaviour and the perception of environments have raised enormous expectations about the possibilities of producing synthetic, virtual environments that will eventually replace reality in the forms we know it. But if this virtual fever is a very recent phenomenon associated to the development of information technology, the idea of the virtual is not new. Virtual comes from the latin virtus, which means "potential" or "force", and becomes actual once it is made effective, perceptible or operative. Deleuze explains that the actualisation of the virtual is not the same as the realisation of the possible. Where the realisation of the possible is a process of achievement, a development of an existing model, the actualisation of the virtual can never reach a state of closure. The virtual has always a multiplicity of possible actualisations, and is always the origin or the limit of a new lineage rather than the exhaustion of the possible. This aception of the term opens a whole new field of possibilities for the virtual, beyond its conventional meaning as the replacement to the real. The virtual in this sense must coexist, tamper with the real, rather than becoming its replacement. The virtual is an artifice that produces a whole new construction of nature, of the real. This concept of the virtual as what unfolds potentials beyond the given identities of form, function and place is in many ways coincident with the idea we had in mind when we started the project of foa, four years ago, as a practice dedicated to explore the potentials that a foreign perspective of the real may be able to unfold, beyond the conventions that construct a given domain of reality. Foreign naiveness, clumsiness or even brutality may eventually become instruments of this form of the virtual that escapes from perfecting the convention and realising the possible, and break into new forms of constructing the real. The "aesthetic of dissapearance" and the "precession of simulacra" have grown out of the possibilities produced by the emerging information technologies, proposing the virtual as the dissolution of the body and the space in this emerging virtual world of screens, images and connections. But rather than constructing a sophisticated surrogate of the real, we would be interested to open unprecedented forms of its physical and programmatic constructions, pr

directionse the real towardsoliferaunexpected

 

ادامه نوشته

تأملی در باب معماری مجازی :

تأملی در باب معماری مجازی :

چکیده مقاله :

معماری مجازی جایگاه ویژه ای در پیشرفت آموزش ، تفریحات و صنایع بازرگانی دارد . معماری مجازی می تواند در عرصه هایی که الکترونیک در آنها نقش اساسی دارد سهیم باشد همچنین نرم افزارهای تخصصی و مدل سازی از یک ساختمان در محیط مجازی امکان تحلیل علمی را قبل از اجرای ساختمان فراهم آورده است . اما مسئله ی مهمی که امروزه اذهان نظریه پردازان را مشغول ساخته مسئله ی  Cyber space است که می تواند تصور فضا و زمانی جدیدی را در زندگی روزمره ی مردم دنیا به وجود آورد . در این مقاله سعی شده است به تعریف ها و تأثیرات معماری مجازی پرداخته شود .

واژه های کلیدی :

علوم پیچیدگی ، نظریه نظام ها ، دانش سایبر نیتیک ، فضای سایبر ، جهان مجازی ، واقعیت مجازی ، معماری مجازی .

ادامه نوشته

کامپیوتر ها با دیدگاه های سنتی فضا مقابله می کنند.

 

در مقابل من یک صفحه مستطیل شکل نوشته قرار دارد که من می توانم بر روی آن حروفی را یادداشت کنم همان گونه که نویسندگان برای هزاران سال این کار را انجام داده اند.این صفحه بر روی یک میز کوچک قرار دارد که حاوی مدارک و فایل پرونده هایی است.یکی دو وسیله ارتباطی من را با دنیای خارج مرتبط می سازد و در نزدیکی من یک سطل زیاله است که من می توانم طرح های دور ریختنی خود را در آن بیاندازم.همانطور که ممکن است شما حدس زده باشید این اداره از چوب آهن و شیشه ساخته نشده است بلکه بر روی صفحه کامپیوتر کتابی من که بر روی زانوهایم قرار دارد به نمایش در آمده است.
راستش من در یک هواپیما هستم و جایی در حومه دیترویت هزاران فوت بالاتر از بلندترین پشت بام ها قرار دارم.
سال آینده وسیله الکترونیکی کامپیوتر کتابی من از یک برنامه ریز سریعتر حافظه بیشتر و گرافیکی بهتر بر خوردار خواهد بود و در سالی دیگر فن آوری کامپیوتر همچنان بهتر خواهد شد.به زودی اداره مجازی که من با خود حمل می نمایم سه بعدی خواهد بود و با جزییاتی بسیار دقیق و واقعی و پرسپکتیوی تمام رنگی ارایه خواهد گردید.من در زمان واقعی به طرف آن حرکت خواهم کرد همان طور که در مورد اداره واقعی خودم این کار را می نمایم.من حتی قادر خواهم بود که از راه دور و از طریق کنفرانس ویدیوئی ملاقاتی صورت به صورت را در کامپیوتر کتابی خود فراهم نمایم.
اگر من قدرت کافی کامپیوتری و برخی نرم افزارهای مناسب را در اختیار داشته باشم و اگر نوعی کلاه مشابه با گوشی های پخش استریو را بپوشم میتوانم به جای نگریستن به اداره مجازی خودم خویش را در آن شناور سازم.با یک وسیله دستکش مانند حساس من می توانم اشیا موجود در آنجا را به دست بگیرم و حتی شاید بتوانم نیرویی که آن ها را سخت و پایدار می سازد تجربه نمایم.گوشی ها در گوشم می توانند صدای استریوی هماهنگی را برای من ایجاد نمایند تا که احساس تجربه آکوستیکی بودن در آنجا برای من شبیه سازی شود.اکنون دیگر معماری مجازی چیزی نیست که صرفا به آن نگاه شود مثل یک صحنه تئاتری که از جلو به آن نگریسته شود.معماری مجازی بین من و محیط فیزیکی پیرامونم واقع می شود و تقریبا به تمامی معماری واقعی پشت سر من را می پوشاند و پنهان می کند.فضای شهری اینک مورد حجوم نابود کنندگان معماری واقع شده است.هوش های بیگانه(سیلیکون و نرم افزار)در حال جانشین ساختن چیزی هستند که خیلی زیاد به آن فرم های گذشته و قدیمی که برای ما آشتاست شبیه هستند.
غیر مادی بودن که در ذات این فن آوری نهفته است آرزوهای معماران مدرنیست گذشته را بسیار جلوتر از هر آن چه که می توانست به وسیله اسکلت های ظریف و بیشترین سطح دیوار های شیشه ای فراهم گردد محقق می سازد.سر انجام ممکن شده است که یک معماری را از هیچ خلق کرد.معماریی که تنها فضا و نور است.یک معماری که از آن وزن و جنسیت مادی به کلی حذف شده است.علاوه بر این ها کامپیوتر قوی ترین وسیله تولید انبوهی است که جهان تا کنون به خود دیده است.آن اداره کوچک موجود در روی صفحه کامپیوتر کتابی من یک محیط کاری کاملا استاندارد است یک نسخه عینی از یک ادراه معمولی با تمام جزییات آن و مثل صدها و هزارها اداره دیگری است که می تواند تواما در صفحات کامپیوتر دیگران شکل گرفته باشد.هر بار که فردی یک نرم افزار را به کا می گیرد یک نمونه جدید دیگر از این نوع معماری اتوماتیک وار به وجود می آید.مکانیکی شدن خیلی بیشتر از همیشه بر زندگی مسلط شده است و حکم می راند.

منبع: معماری آینده ، هنر یا تکنولوژی ؟

● طرح اجرائی در معماری داخلی

هر فضای داخلی اعم از محل کار، تفریح یا سکونت، قابلیت زیبا شدن را دارد؛ تنها بایست چگونه از اصول و عوامل سازمان بندی صحیح بعلاوه کمی ذوق و سلیقه استفاده کرد تا شرایط مناسب و دلخواه پدید آید. شروع کار در فضاسازی و تزئین باید عاری از جنبه های ذهنی و خیال پردازی غیر واقعی باشد. برخورد اول با مساله لازم است با در نظر گرفتن عینیات و امکانات صورت پذیرد. ساختن خانه‌ای در رویا آسان اما در عمل سخت و دشوار است!
هدف از این مقدمه نفی اهمیت و نقش تخیل نیست بلکه منظور ارائه طریقتی است که تخیل نیز مانند سایر عوامل، تحت نظمی منطقی درآید و شکل عنصری سازنده به خود گیرد. به خاطر عوامل متعددی که در شکل‌گیری یک طرح موقت دخالت داردند اجرای کار نیازمند برنامه‌ای دقیق و منظم است. پیشرفت قدم به قدم و حساب شده از اتلاف دقت و هزینه می کاهد و در نتیجه حاصل کار را پر ثمر می‌سازد، لذا در طرح اجرائی عواملی چند لازم است مورد نظر قرار گیرد.

عملکرد
اولین عنصری که در شروع باید مدنظر قرار گیرد عملکرد و نحوه استفاده از فضای داخلی است. یک چهار دیواری می‌تواند به عنوان اطاق خواب، نشیمن، اطاق بچه، آشپزخانه، سالن ورزش، فروشگاه یا اداره شخص معین برای فعالیت مشخص قرار گیرد.... ضروری است با استفاده از عواملی چون نورپردازی و چیدن مبلمان تقسیم گردد تا عملکرد هر یک دقیقآ مشخص گردد.

افراد
نیازهای یک خانواده پر جمعیت با حتیاجات فردی مجرد یکسان نیست. وجود اطفال خردسال قهرآ نوع خاصی تزئین را دیکته میکند خصوصیات روانی افراد خانواده و زمانی را که با هم یا جدا از هم در منزل صرف میکنند نیز از عماملی مهم در ارایش خانه بشمار میرود لذا منظور داشتن سلیقه کلیه اعضای خانواده ضروری است.

آسایش
در نظر گرفتن آسایش ساکنان خانه بیش از زیبائی در دکوراسیون واجد اهمیت است. اطاق زیبا اما غیر قابل استفاده تدریجا به جایگاه ارواح بدل میگردد! محل کار زندگی یا استراحت چنانچه شرایط مناسب و راحتی فراهم ننماید دارای فضای سنگین و کسالت بار شده افراد را از خود گریزان خواهد نمود نقش عمده معماری و تزئین داخلی در حقییقت ایجاد محیطی مناسب برای زیستن و فعالیت های انسانی است.

ویژگیها
منظره اطاق، میزان نور طبیعی و خصوصیات معماری ساختمان از دیگر عواملی هستند که قبل از شروع تزئین باید مدنظر قرار گیرند.این عوامل اجزا ثابتی را تشکیل میدهد که تغییر آنها و پس از اتمام کار دیگران امکان پذیر نیست لذا ترکیب بندی را طوری باید انجام داد که از جنبه‌های مثبت این ویژگی‌ها حداکثر بهره‌ برده‌شود.

نقشه
انجام کار چه در ساختمانی نو و چه تغییر دکور یک ساختمان کهنه باشد باید با در نظر گرفتن شکل فضا و پیاده کردن نقشه آن صورت گیرد. کشیدن نقشه یکی از ضروری ترین اقدامات است. جابجائی مبلمان یا تغییر رنگ بر روی نقشه امری ساده و بدون فرج است اما ارتکاب هر اشتباه پس از اتمام کار به قیمت صرف هزینه اضافی و دوباره کاری است .نقشه نه تنها فضای قابل استفاده را پیشاپیش نمایش میدهد بلکه به کمک ان میتوان تعداد و اندازه اثاثه مورد نیاز را نیز مشخص کرد.

نور
ضمن کشیدن نقشه مناطقی که از آنجا نور طبیعی به داخل تابیده میشود و نواحی تاریک، همچنین تعداد چراغهای سقفی و آباژور با تعیین محل دقیق آنها لازم است مشخص گردند محاسبه رو شنائی عمومی و نقاطی که احتیاج به نور بیشتری برای مطالعه یا کار دارند واجد اهمیت خاصی است.

سطوح
سطوح اصلی اتاق شامل سقف و کف ودیوار ها است؛ پرده‌ها روکش مبل و صندلی، سطح درها و پنجره ها نیز سطوح کوچکتر را تشکیل می دهند. رنگ، نقش، بافت در بزرگ یا کوچک جلوه دادن اتاق موثر است نقوش درهم و رنگهای تند بر سطوح مذکور قدرت جلب توجه بیشتری داشته و فضا را شلوغ و کوچک خواهند کرد.